DE BINNENKANT
Soms draven we maar door. Geen tijd om te stoppen. Altijd maar bezig met je werk, je opleiding, met sociale contacten of met je gezin. Of met dingen, met spullen. De nieuwste gadgets verzamelen. Zelf sta je dan in het midden en je stuurt je omgeving aan. Je bent dan helemaal gericht op wat buiten je is. Dat gaat heel lang goed – totdat je merkt dat het leeg wordt, van binnen. De binnenkant heeft te lang te weinig aandacht gehad.
De binnenkant – dat kan je geest zijn, je ziel, maar net zo goed ook je lijf. Je doet maar, je neemt van alles, je doet aan alles mee. Dan vervuil je, naar lichaam en geest. Je merkt dan dat je minder geconcentreerd bent; dat echt àlles je af kan leiden. Daarom is het goed om eens schoon schip te maken. Grote schoonmaak. Opruiming houden.
De veertigdagentijd kan daarbij helpen. Nu hoor je nog het feestgedruis of het getetter van het carnaval om je heen. Met aswoensdag stopt dat. Dit jaar is dat 6 februari. Veel mensen gaan dan om 19 uur naar de kerk in de Emmastraat. Dan worden we even tot stilstaan gebracht en aan het denken gezet: ”Gedenk, o mens, dat gij stof zijt; en tot stof zult gij wederkeren”. Sta er eens bij stil dat je sterfelijk bent; denk niet te klein, maar zéker niet te groot van jezelf. In de kerk krijg je dan een kruisje op je voorhoofd getekend, met as.
Daarna begint de vastentijd, die 40 dagen duurt. Vasten is geen vermageringskuur; maar je probeert je van jouw kant meer op God te richten. Je staat dan zelf juist minder centraal, dan bij vermageren. Het is vooral een geestelijke schoonmaak. In deze tijd geef je extra dingen weg (geld voor een project); je ruimt op (grote schoonmaak). Je besteedt meer tijd aan het bidden (je relatie tot God). En je oefent je in het vasten: de plaats die je lichaam inneemt, probeer je wat terug te dringen; vooral de aandacht die het vraagt.
Jezus noemt dit ‘gerechtigheid doen’ (Mt. 6,1). Dat is: recht doen aan de ander (aalmoezen geven), recht doen aan God (bidden) en recht doen aan je lichaam (vasten). Veertig dagen lang? Als je telt zijn het 46 dagen tot Pasen. Want op de zes tussenliggende zondagen wordt er niet gevast. De zondag blijft een feestdag. Denk er maar eens over na, hoe je het vorm en inhoud kunt geven. En praat er eens over met elkaar. Je binnenkant heeft het nodig!
27 januari 2008
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten