Hoe nu verder?

-

Dat waren ze dus, de verkiezingen.... Verwarring alom - terwijl we het aan zagen komen. In de aanloop naar de verkiezingen viel me al op, hoe hard er geschreeuwd werd door politici, in plaats van geluisterd. En met modder gooien naar anderen; anderen onderuit proberen te halen. Het werd ontzettend op de persoon gespeeld, en vanuit de onderbuikgevoelens. Dat is niet best.
Ik heb maar heel soms politici gezien of gehoord, die een stuk visie op tafel legden. Meestal ging het over de financiën, de bezuinigingen, de portemonnee, over wat er allemaal geacht wordt mis te zijn in Nederland.

Waar waren de politici met een visie, of met een visioen, waar we naartoe moeten? Wie heeft ons met haar of zijn idealen op sleeptouw genomen? Niemand toch? Iets daarvan heb ik nog gesignaleerd bij Job Cohen en bij Femke Halsema. De anderen lieten zich allemaal meeslepen in het gekrakeel.

Rond 23 uur gisteravond was er een kort interview met Femke over Balkenende. Ze sprak met heel veel respect over hem en voelde met hem mee. Dat vond ik van grote klasse; daarin was ze heel oprecht. Oprecht ook in haar erkenning dat ze het politiek vrijwel altijd met hem oneens was, maar dat ze elkaar als mens altijd hartelijk hebben bejegend. Hetzelfde geldt voor Job Cohen. Die heeft zelfs ook Wilders gefeliciteerd op een eerlijke, oprechte manier, ondanks alle verschillen en tegenstellingen die er zijn. Dat vind ik groots. Dan ben je geschikt als staatsman - hoewel ik me bij Cohen afvraag of hij slagvaardig en duidelijk genoeg zal zijn.

Het CDA is uit het veld gehaald; de aanvoerder had na de val van het kabinet nooit opnieuw aanvoerder moeten worden. Dat weet iedereen binnen het CDA. Maar de dag na de val werd hij weer op het schild gehesen door de partij. Daar ging het helemaal mis. Hadden ze een nieuw fris gezicht vooraan gezet, dan was het niet zo dramatisch verlopen voor hen.... De koek was nu echt helemaal op.

Ik vrees dat veel christenen op de PVV hebben gestemd; dat dus in veel mensen heidense onderbuikgevoelens zijn bovengekomen en dat het laatste laagje christelijke vernis nu is verdwenen. Ik denk ook niet dat dat nog terugkomt. Het afscheid van de christelijke politiek kon wel eens blijvend zijn. Het enige wat toekomst heeft, is visie. De partij die een helder en goed onderbouwd concept neerlegt van waar we naartoe willen, die krijgt mensen mee. In het negatieve gebeurt dat al - dat hebben we gezien; maar ook in het positieve. Ik houd dus m'n hart vast voor de regering die we gaan krijgen....
-