Verkiezingen

-
Aanstaande woensdag zijn er de verkiezingen voor de Tweede Kamer. Een belangrijk moment, zeker voor een land in crisis. Want in een crisis – dat zijn we. Economisch en financiëel, dat is duidelijk. Maar ook wat betreft de moraal en het geloof. En ook wat betreft een visie op de toekomst.

Daar wil ik vanavond even bij stil staan. Weest u niet bang, ik zal u geen enkele kant opduwen. U moet zelf uw afwegingen maken, thuis of in het stemhokje. Maar op grond waarvan komen wij tot een keuze? Wat voor rol speelt ons geloven daarin? Waarom brengen wij onze stem nou uit op de ene of de andere partij? Is dat het gezicht van de lijsttrekker, dat ons aanstaat? Is het de herkenning van bepaalde waarden? Zijn het de ideeën of concrete plannen? Is het de visie op de toekomst van Nederland? Of doen we gewoon wat we gewend waren te kiezen? Hoeveel ruimte is er om ons van kleur te doen veranderen? Ik denk dat dat maar bar weinig is….

In de eerste plaats moeten we beseffen dat we niet vanaf nul starten. We hèbben een stuk levensgeschiedenis. Misschien zijn we wel teleurgesteld geraakt in de partij die we aanhingen. Dàn staan we open voor verandering, voor een andere keus. Want onze partij wil bepaalde problemen maar niet zien of niet aanpakken. In ieder geval niet op de manier zoals wij het graag zouden willen. Dat kan een reden zijn om nu eens anders te stemmen. Vaak stemmen we uit een bepaalde verbondenheid en trouw. Dat heeft soms met nestgeur te maken, of ook wel met politieke tradities van thuis. En misschien staan we daar ook nu van harte achter; dat kan natuurlijk.

Maar het kan ook zijn dat er nieuwe vragen op ons afgekomen zijn. Zoals rond klimaat of milieu, of de energievoorziening. Hoe zwaarder dat voor ons gaat wegen, hoe nadrukkelijker we ons daardoor laten leiden in het stemhokje. Wat moeten we bv. met de bio-industrie, dus de industriële verwerking van dieren? En waar halen we straks de stroom vandaan? Vragen waarop óók een antwoord moet komen….

En wat zegt ons geloven daar nou over? Speelt dat daar énige rol in? En als het over ontwikkelingssamenwerking gaat? Als we echt daarover door gaan praten, zal blijken hoe verschillend we daar tegenaan kijken!

Misschien zijn we geschokt door wat er in Afghanistan gebeurt en vinden dat we daar nooit naar toe hadden moeten gaan. Tja, dan ga je op zoek naar een partij die het dichtst bij je traditie ligt, maar de terugtrekking ook actief steunt, lijkt me.

Met elkaar weten we hoe belangrijk de economie en de financiële wereld is voor onze samenleving. Maar moet je die wereld helemaal de vrije hand geven, of juist meer reguleren? Bent u daar al uit? Praat u daar wel eens met anderen over? Moet er veel meer toezicht komen op banken en financiële instellingen, of kun je het wel aan de vrije markt overlaten? Lastig toch? En wat zegt ons geloven daarover? God meer dienen dan de Mammon, ja… Maar wat heeft dat nou voor invloed op onze keuzes? denken we daar wel eens over na?

Misschien zijn er onder ons ook wel, die perse op een vrouwelijke lijsttrekker willen stemmen, omdat vrouwen nu eenmaal anders denken, voelen en regeren dan mannen. Dat zou voor u ook een overweging kunnen zijn (vgl. Mark Gungor / YouTube).

En dan normen en waarden in opvoeding en gezin. Welke partij ontwikkelt op dat punt een goede visie? En vinden we dat de ontsporende jeugd steviger moet worden aangepakt? Of dat de ouders moeten worden gestimuleerd? En welke partij werkt daar dan aan? En hoe voorkom je dat je jongeren gaat criminaliseren? ‘Ja’, zegt een ander, ‘ik criminaliseer hen niet; ze zijn zèlf al dat pad van de criminaliteit opgegaan’. Maar wat dan? Hoe nu verder?

En dan hebben we nog de AOW, de gezondheidszorg en de hypotheekaftrek, om maar eens drie kleine puntjes te noemen. Met ons verstand weten we dat er aan die hoofdstukken gewerkt moet gaan worden; maar waar zit ons hart? Waardoor laten we ons leiden bij onze keuze? Vaak is het het hemd nader dan de rok. Het is maar zelden dat we ons echt door idealen laten leiden.

Het moeilijke is dat we nergens een totaalvisie tegenkomen, waarin we ons helemaal kunnen herkennen. Je ziet overal wel iets dat je aanspreekt. Onze keuze zal dus aarzelend zijn; we nemen dus maar genoegen met een partij of stroming. Maar waarom of waardoor? Heeft dat met on ze geloofsovertuiging te maken?

Uiteindelijk zal de doorslag geven, lijkt me, aan welke mensen we het toevertrouwen om met die moeilijke vragen aan de slag te gaan. Het heeft meer met vertrouwen te maken dan met politieke visie; het heeft meer met geloof in mensen te maken dan met een ideologie. Het blijft kennelijk toch een kwestie van betrouwbare mensen. Die zoeken we, die steunen we. De politieke kleur speelt zeker mee, maar dat vertrouwen – dat telt. Laten we met elkaar hopen op een goede toekomst voor onze samenleving!
-